Κανονικά σήμερα, θα bloggarane για αεροδρόμια..έτσι είπανε με το alter ego, πίνοντας μόνο Guinness...Παρασκευή βράδυ, καθισμένες πάνω σε κερδισμένα καπέλα της Guinness, στην πιο ωραία μικροσκοπική, και να μπαίνεις από βρετανικό τηλεφωνικό θάλαμο, μπυραρία! Η μια να περπατά τη γόβα τη δεκάποντη, και η άλλη σχεδόν με ...βερμαχτ. Η μια με δερμάτινο αεροπορίας και η άλλη με κάτι φραμπαλάδες να ανεμίζουν. Μόνο στο ντεκολτέ συμφωνήσανε...είπανε αβυσσαλέο..και πήγαν και το θάψανε το ντεκολτέ στην μπυραρία τη βρετανική που έγινε ιρλανδέζικη, Παρασκευιάτικα, για να τιμήσει τον άγιο..μεγάλη η χάρη του...όχι τον Δημήτριο, αλλά τον ..Πατρίκιο! Πήγανε και τα θάψανε τα ντεκολτέ, στις μπίρες, στην κάπνα και στις μουσικές τις αποθεωτικές, να είναι ιρλανδέζικες και να βαράνε! Τα ντεκολτέ καμιά φορά δεν είναι για εσάς..είναι για εμάς..αποκλειστικά για εμάς...εμάς που δε μας «βλέπετε», εμάς που δε μας πλησιάζετε, εμάς που δε μας μιλάτε, εμάς που καθόμαστε στα δυο βήματα, που έχουμε ζωές, και όνειρα και σκέψεις. Εμάς που ποστάρουμε μουσικές και αγκαλιάζουμε φίλους και κλαίμε από τα γέλια κρατώντας μια γόβα πεσμένη στην Τσιμισκή, εμάς που περπατάμε ξυπόλητες όλη την Αλ. Σβόλου, με το Ferragamo στο χέρι.
Σάββατο, το ρικονφιρμάρανε, «αεροδρόμια», είπανε, και κοιτάχτηκαν πάνω από ποτήρια με Veltins και κάτι τσάγια γιαπωνέζικα..
Κυριακή σήμερα, με τη φορμίτσα τη μωβ, το καναδέζικο μπουφάν και την Μπάρτσα εντός, με το γυαλί το Ζάρα από τη Σεβίλλη και με το σκυλί της κατά πόδας, ξεχύθηκε στην παραλία.
Σήμερα λοιπόν δεν έχει καμία διάθεση να τα χώσει, δεν έχει καμία διάθεση να τα χώσει στους Ελληνάρες της! Σήμερα οι Ελληνάρες της έγιναν σχεδόν Καλιφορνέζοι!
Περπατά και χαμογελά δυνατά! Αδημονεί να γυρίσει πίσω και να το γράψει!
Η Λένα, το πρωί, ποστάρισε Tindersticks! Μάλλον θα κάνει Ανάσταση με μια γόβα κίτρινη σε κάτι χωράφια, να κυνηγά επιταφίους! Ο Δημήτρης, σήμερα, σε αγωνιστική ιστιοπλοϊα και τον Οκτώβρη σε ένα Βερολίνο, χωρίς ακόμη να το ξέρει!
Κυριακή πρωί, το βλέμμα πέφτει στα σκαφιά, ο Θερμαϊκός γέμισε σκαφιά, χαμογελά..ο Θερμαϊκός γέμισε σκαφιά! Κυριακή πρωί στη θάλασσα..επιτέλους την είδανε!, επιτέλους οι Θεσσαλονικιοί επέστρεψαν στη θάλασσα!
Περπατά πάνω στο ξύλινο το ντεκ, το ξασπρισμένο από τον ήλιο και ναι ρε, δεν έχει καμιά διάθεση να τα χώσει..χαμογελά, κουκουλωμένη, με τον Βαρδάρη που έρχεται απο βορειοδυτικά!!!...της το πε η Μάτα, τις προάλλες, περπατώντας στον Θερμαϊκό.
Βραδάκι Σαββάτου, επιστρέφοντας από το μαγαζί που αγαπάνε όλοι οι δικοί της, όλοι οι δικοί της φίλοι αγαπάνε ένα παράθυρο που βλέπει στο Θερμαϊκό, ένα παράθυρο στην ίδια ευθεία..Ίσαλος!
Ο Παύλος έλειπε χτες. Μήνυμα από το σκάφος, το αγωνιστικό...χαμογελά! Ο Άρης δεν μπορούσε προχτές, χαμένος σε ένα αγρόκτημα να ετοιμάζει τα χώματα για αμπέλια..χαμογελά! Το Κατερίνακι της...να ονειρεύεται ένα μποστάνι κι εκείνη να την κοιτά με απελπισία..πώς, πώς να το κολλήσει το ...μποστάνι στην μπίζνα..πώς..με το φορεματάκι «το μικρό σπίτι στο λιβάδι»...με την Veltins στο χέρι και με ένα κρεματζούλι αγορασμένο πρωινό Κυριακής σε μια Μαδρίτη καλά κρυμμένη.
Χαμογελά, Κυριακάτικο πρωινό, ποδήλατα, ποδήλατα, καρότσια, παιδιά, σκυλιά και αθλητικά! Χαμογελά...οι Θεσσαλονικείς της επιτέλους πια, με αθλητικά! Χαμογέλα...σήμερα δε θα τα χώσει..ούτε στα North face, ούτε στα Ambercrombie, ούτε καν στα Napapjiri! Πλημμύρισε η παραλία ποδήλατα Peugeot, πλημμύρισε χαμόγελα και κουβέντες και αγκαλιάσματα και ναι!! Κουβέντες με αγνώστους και καλημέρες και αναπάντεχα απαντήματα!
Χαμογελά...οι Ελληνάρες της, σήμερα περιδιαβαίνουν στην Venice beach tou L.A...απλά δεν το ξέρουν!!!
Ο Σταύρος της το’πε, να το Λονδίνο, σήμερα Κυριακάτικο πρωινό, δίπλα στον Τάμεση! Χαμογελά! Τελικά ρε mate, μπορεί η λύση να ‘ρθει από τη θάλασσα!!!
Πέρα από τα ντεκολτέ, πίσω από τα δήθεν, τα κουτάκια του μυαλού και τους φρέντο με τα διπλά αφρόγαλα...πίσω από όλα αυτά, είμαστε ακόμη άνθρωποι...ναι ρε, Κυριακή πρωί, η παραλία πλημμύρισε τσαλακωμένους, ανθρώπινα τσαλακωμένους, καθημερινούς, προσεγγίσιμους «εν δυνάμει» φίλους!
Αμετανόητα αισιόδοξη..βγήκε κι ο ήλιος, χαμογελά, 33 +1 Φλεβάρηδες, «here, comes the sun!».
Mate, do not pack your staff and leave..at least, not today!!!Here comes the sun!
Dedicated to all of you, my friends, who are the true sun in my life, wherever you are!
Especially dedicated, to my Ann, who told me back in 1997, a sailing story having to do with Monterey...and a sailing story about chorpuc Christi, and a sailing story about San Francisco.
Dedicated especially...to my little bro, Stelios who widesomly learned "sailing" for a lifetime, next to Ann!
Ευτυχώς που έχω κι εσένα να με πηγαίνεις "βόλτα στην παραλία να βλέπω τα σκαφιά"...περπάτα εσύ κ για μένα...κ αυτό που είναι να έρθει...θα'ρθει...
ΑπάντησηΔιαγραφή