cherishtrees in Washinghton DC or καταχειμωνιάτικα ένα ροζ χαμογελαστά λευκό!

σήμερα λέει να είναι γενναιόδωρη και μαζί σου!
μαζί σου, λατρεμένε και άγνωστε αναγνώστη μου.

φορές που το κλειδί στην εξώπορτα, κάτω, την κοινόχρηστη εξώπορτα, μοιάζει με χαρακήρι γιαπωνέζικο.
φορές που το ανέβασμα στον όροφο, με μοναξιά χυμένη στον καθρέφτη και, γιατί αναπάντητα.
φορές που το μπαλκόνι χώρεσε μια ζωή, και την είδε να φεύγει. ξανά και ξανά.

να σου πω κάτι? μου επιτρέπεις?
στο ξανά και ξανά, εσύ, πάνε γενναιόδωρα. αυτό.

άσε, άσε τα δώρα..τα δώρα τα υλικά!
τί να τα κάμει τα δώρα τα υλικά? σε έχει?
λατρεμένε μου αναγνώστη, σε έχουν, σε χαίρονται? τους αφήνεις??
να σε χαρούν? τους αφήνεις?
τί τους δίνεις? τί τους δίνεις από σένα? τί?

Άρη, εκείνη θα πηγαίνει πάντα ...ορμητικά...βλέπεις...αυτό είναι...
μετριάζεται το ορμητικά? θαρρώ πως όχι...

πόσο αγαπά να διαφωνεί μαζί σου, Άρη. πόσο αγαπά να την πειράζουν, και να την εκπαιδεύουν οι Αθηναίοι της.
κι εκείνη..ανένδοτη! ένα ανένδοτη, πεισματάρικο και πια χαμογελαστό!

σιγά και μην πάει ορθολιγιστικά και με μετρημένα κουκιά, στον έρωτα, στον φίλο, στην καθημερινότητά της!
το αύριο δεν της ανήκει, βλέπεις!
εδώ καλά, καλά, δεν της ανήκει το σήμερα!

η ζωή βλέπεις, κάνει πάντα τα δικά της.
το θέμα είναι τί κάνεις εσύ με τις στιγμές που σου ανήκουν.
εκείνη λοιπόν, μοιράζει σβουρηχτά φιλιά, πιάνει αγκαζέ τα συνεργεία της, ορμάει μέσα στα μαγαζιά στο Βόλο, πίνει καφέδες με μέχρι πρότεινος αγνώστους στα στάρμπακς, γελάει στο πιο ωραίο μαγαζί της Ελλάδος! ναι, ναι, υπάρχει και είναι στο Βόλο, και όχι δεν είναι τσιπουράδικο!!
πλένει τα πιάτα στις... της χωροταξίας που την φιλοξενούν αγγόγυστα ένα μήνα τώρα!
πάει κομμωτήριο για να μη γίνει αλκοολικιά μεσημέρι Παρασκευής!
οργανώνει μοντέλα πόλης-κράτους με τα εξυπνοπούλια της!
έχει ήδη οργανώσει πού θα είναι στα γενέθλια της, πού θα είναι τον Μάρτη , ονειρεύεται το Μιλάνο της Βαλεντίνας, του Ντάβιντε, και του Ενρικέτο.
χαμογελάει για τους εσπρέσσους με τον Τιμούρ, κάπου στη φιέρα ή στο ντουόμο.
σκέφτεται καφέδες με τον Τόμυ, και τόσους άλλους από τους αγαπημένους της.

Άρη μου, σιγά μην κάτσω να μετρήσω τα κουκιά.
σκόρπα τα όλα κάτω, στο χώμα και δες'τα να ανθίζουν!
έχεις δεις, κερασιές να ανθίζουν?
αυτό!

34 Φλεβάρηδες περασμένους βαθιά πια..αυτό!
κερασιές να ανθίζουν μέσα στο χειμώνα! και να μην παγώνουν ποτέ!
αυτό!